Eetproblemen

Ervaring van Maud

‘Ik kan weer mezelf zijn’

Vanaf kinds af aan heb ik last gehad van overgewicht en eetbuiten. Ik heb veel gelijnd: ik viel 15 kilo af, maar kwam weer 20 kilo aan. Ik voelde me somber en piekerde de hele dag. Sociale situaties vermeed ik, en als ik de deur uitging maakte ik me zorgen: zou er wel een stoel staan waar ik in pas? Met tranen in mijn ogen zat ik bij de huisarts. Ik werd doorverwezen naar Novarum, maar geloofde er eigenlijk niet in. Eerdere behandelingen in de ggz hadden namelijk niet voldoende geholpen.
Ondertussen had ik me georiënteerd op een maagverkleining. Uit het intakegesprek bleek dat dat voor mij niet de oplossing zou zijn: dan ben je weliswaar slank, maar nog steeds ongelukkig. Bij mij speelde méér.

‘Hier begrijpen ze me’

Hier begrijpen ze me, dacht ik opgelucht toen ik bij Novarum kwam. Ze stellen de juiste vragen en krijgen boven tafel wat er echt aan de hand is. Ik kreeg de diagnose ‘eetstoornis’. Daar schrok ik van, ook al was mijn BMI boven de 40. Ik kon snel terecht bij de groepstherapie van Novarum.
Een half jaar lang had ik één middag in de week groepstherapie. De eerste keer wilde ik niet, zo spannend vond ik het. De anderen hadden dat ook, dus dat was meteen herkenbaar.
Eetbui als ontspanning

We leerden om regelmatig te eten

Door alle lijnpogingen die ik had gedaan was ik dat niet meer gewend: ik at overdag eigenlijk te weinig en had dan in de avond eetbuien. Er ging een hele zak chips achter elkaar naar binnen. Ik was te afhankelijk van factoren van buitenaf – die zak chips, bijvoorbeeld, of complimenten van anderen – om me goed te voelen. De hele dag was ik bezig om het goed te doen. Dat is heel vermoeiend. Die eetbui ’s avonds had ik nodig om te ontspannen.
Goed ontbijten, regelmatig eten, een avondtussendoortje nemen (dat mocht gewoon!), daar moest ik aan wennen. Al na een paar weken merkte ik dat het hielp. Ik had geen ‘maaghonger’ en zo kon ik mijn ‘hoofdhonger’ aan. Ik merkte dat ik alleen maar bezig was met piekeren en mijn lichaam eigenlijk negeerde. Zo kon ik mijn knie stoten zonder echt pijn te voelen. Ook grenzen en gevoelens voelde ik niet in mijn buik.

In bikini onder een palmboom

Novarum is geen afvalkliniek, maar behandelt je eetprobleem. Met cognitieve gedragstherapie en psychomotorische therapie leerde ik mijn grenzen weer herkennen, als iemand te dichtbij kwam bijvoorbeeld. Nu kan ik weer vertrouwen op mijn eigen intuïtie. Door de therapie werd ik al snel minder somber. Ik hoef ook niet piekerend allemaal scenario’s af te spelen in mijn hoofd.
Ik kan weer voelen en heb mijn emoties terug, positieve en negatieve. Aangeraakt worden was lastig, maar ik heb nu zelfs een vriend gehad. Alles mag weer, zo voelt het. Op vakantie hoef ik me geen zorgen te maken over hoeveel laagjes ik aan moet trekken om mijn vetrollen te verbergen, maar heb ik lekker in mijn bikini onder een palmboom gelegen. Ik kan weer mezelf zijn.

Menu