Hoe herken ik een eetstoornis?
Een eetstoornis hebben is altijd moeilijk. En zeker niet alleen voor de persoon zelf. Ook mensen uit de directe omgeving kunnen eronder lijden. Ze zien iemand waar ze veel om geven ongelukkig zijn en wegkwijnen, of juist heel dik worden. Ze voelen zich vaak machteloos. Ouders zien dat hun dochter geen hap meer eet en nooit meer aan de eettafel verschijnt. Meisjes raken hun hartsvriendin kwijt doordat ze niet meer mee wil naar feesten of films. Jongens worden op sport uitgelachen omdat ze niet kunnen meekomen door hun overgewicht.
Naar de reden van het gedrag van mensen met een eetstoornis kun je vaak alleen maar raden. Dat is een van de grootste moeilijkheden: ze praten er niet gemakkelijk over. Sterker nog, ze ontkennen het probleem meestal. Niet alleen tegenover hun omgeving, maar vooral ook tegenover zichzelf. Meestal laten ze zich slechts met grote moeite en weerzin helpen. Zelfs in extreme gevallen zien ze niet in dat hun situatie ernstig, zelfs levensbedreigend kan zijn. Ze doen er tegenover een ander heel luchtig over. Of vertellen onwaarheden over hun eetgedrag. En ondertussen kunnen ze heel ver gaan in het weigeren van voedsel, of in het te veel eten ervan.
Een eetstoornis kan het leven dus in alle opzichten ondraaglijk maken.